Vrouw tot Vrouw magazine

Stel je voor: je bezoekt een coach omdat je hulp nodig hebt bij herstel en het vinden van meer energie en voldoening. Je wordt zo geïnspireerd door wat jouw coach doet dat je besluit het roer om te gooien en zélf coach te worden voor mensen die vastlopen. Dat is precies wat Annelies van der Linde (54) deed. Na een moeilijke periode startte ze een jaar geleden haar eigen praktijk als life- en loopbaancoach: VIA Annelies Coaching.

Je hebt een bijzondere loopbaanswitch gemaakt. Kun je wat meer vertellen over hoe je in dit vak terechtkwam?

‘Ik wilde vroeger graag verpleegkunde studeren, maar ik had ook behoefte aan stabiliteit en structuur. Dat resulteerde erin dat ik geen verpleegkunde ging studeren, maar op kantoor ging werken. Dat heb ik de afgelopen dertig jaar gedaan. Op papier klopte alles: ik had leuke collega’s, fijne werktijden, maar toch begon ik iets te missen. Ik miste zingeving en voldoening. Daar kreeg ik zoveel last van, dat mijn lichaam begon te protesteren. Alles deed pijn, ik kon lastig bewegen, sliep slecht en ging piekeren. Toen wist ik: er moet iets veranderen. Ik kwam in contact met een coach en na elke sessie dacht ik: wat zij doet is mooi, dát is wat ik wil doen. Ik word er enthousiast van om mensen te helpen ontdekken waar ze energie van krijgen.

Je noemt jezelf life- én loopbaancoach. Waarom die combinatie?

‘Ik heb voor beide disciplines een opleiding gedaan, omdat ik merk dat het dagelijkse leven en werk veel met elkaar te maken hebben. Wat speelt in je leven, speelt ook op je werk, en andersom. Ik vind het belangrijk om breder te kijken dan alleen naar iemands loopbaan.’

Je geloof speelt een belangrijke rol in je werk. Hoe zie je dat terug?

‘Mijn geloof is voor mij de basis en het is mijn kompas. Ik begeleid iedereen en ik kijk altijd met compassie naar mensen, zoals Jezus naar mensen kijkt. Soms begeleid ik christelijke vrouwen die voor mijn coaching kiezen omdat ik ook christen ben. Dan voel ik wel een extra verantwoordelijkheid. Ik geef geen pastorale begeleiding, maar ik kan wel bemoedigen. Bijvoorbeeld door een Bijbeltekst te noemen of iemand te wijzen op een podcast die mij raakte.

Wat zijn de thema’s die je het vaakst tegenkomt bij vrouwen die bij jou komen?

‘Het moeite hebben met grenzen stellen, zie ik het meest voorbijkomen. Veel vrouwen hebben moeite met ‘nee’ zeggen. Bijvoorbeeld omdat ze van jongs af aan gewend zijn een dienende rol aan te nemen en te zorgen voor een ander. Ik hoor vaak: ‘Voor mezelf zorgen voelt egoïstisch’. Dan zeg ik: ‘Je hoort elke zondag dat je je naaste lief moet hebben als jezelf. Wij horen meestal alleen dat eerste stuk, maar het tweede stuk is net zo belangrijk.’ Als je goed voor jezelf zorgt, kun je er pas echt voor een ander zijn.

Je leert mensen ontdekken wie ze zijn en wat hun belangrijkste waarden in het leven zijn. Kun je een voorbeeld geven van iemand die door deze inzichten ook daadwerkelijk andere keuzes ging maken?

‘Ik moet denken aan een vrouw die ik begeleidde. Ze wees steeds banen af waar ze eerst zelf op had gesolliciteerd. Ik vroeg haar hoe dat kwam. Ze dacht na en zei uiteindelijk: ‘Mijn moeder zei vroeger altijd dat ik voor het hoogst haalbare moest gaan.’ Dat zat zo diep bij haar dat ze banen afwees die júíst bij haar pasten. Tijdens onze gesprekken ontdekte ze ook dat een van haar waarden speelsheid is. Ze moest daar hard om lachen, maar uiteindelijk vond ze een baan bij een groot bedrijf, waarbij ze onder andere een spel ontwikkelde voor een groep medewerkers. Ze haalde daar veel voldoening uit. Toen dacht ik: zie je wel, als je leeft naar je waarden, wordt werken nog leuker.

Het thema van dit nummer is ‘vooruitkijken’. Daar zijn jouw cliënten vast ook veel mee bezig?

‘Ja, zeker bij loopbaanvragen. Mensen weten vaak wel wat ze niet meer willen, maar nog niet wat dan wel. Dat is spannend, want als je stopt met je baan, geef je een stukje zekerheid op. Je werk is vaak ook een deel van je identiteit. Toch zeg ik altijd: ‘Blijf in beweging.’ De eerste stap zetten naar hulp of coaching is vaak het moeilijkst, maar dat is wel waar het begint als je merkt dat je vastloopt.

Wat raad je vrouwen aan die voelen dat ze vastlopen, maar niet goed weten wat ze willen?

‘Neem dat gevoel serieus en doe er iets mee. Je hoeft niet meteen een coach te zoeken, maar zorg dat je er met iemand over praat, met een vriendin, je man, wie dan ook. Dat lucht vaak al op. Ook kan het helpen je gedachten op te schrijven. Alles wat in je hoofd blijft, wordt zwaarder. Als je twijfelt over de richting die je opgaat in je leven of over het werk dat je doet, hoef je niet meteen alles om te gooien. Het zijn soms kleine stappen die kunnen helpen. Zoek uit waar je energie van krijgt en ga dat doen: een boek lezen, wandelen, of iets anders waar je blij van wordt. Begin bijvoorbeeld met vijf minuten per dag. Zet het in je agenda en kom het na.

Zie je verschillen tussen christelijke vrouwen en vrouwen met een andere achtergrond?

‘Ja, christelijke vrouwen vinden het vaak moeilijker om grenzen te stellen of iets voor zichzelf te doen. Ze denken snel: dat is egoïstisch. Terwijl het juist zo goed kan zijn om je talenten te gebruiken op een manier die bij je past. Je hebt ze niet voor niets gekregen. Dienen mag, maar niet door jezelf voorbij te lopen.

Er zijn veel mensen die moeite hebben met keuzes maken. Wat zeg jij tegen hen?

‘Dan vraag ik: kun je een moment bedenken waarop het je wel lukte een keuze te maken? Wat gebeurde er toen? Vaak helpt het om het van een afstand te bekijken. Soms vraag ik cliënten welk advies ze zouden geven als het een vriendin betreft, in plaats van henzelf. We zijn vaak heel goed in adviezen geven aan anderen, maar vergeten dat we zelf die wijsheid ook nodig hebben.

Merk je dat er bepaalde levensfases zijn waarin mensen meer nadenken over hun toekomst en loopbaan?

‘Er komen mannen en vrouwen bij mij van allerlei leeftijden, maar wat ik wel terugzie is dat er natuurlijke momenten van reflectie zijn: rond je dertigste, veertigste en halverwege de vijftig. Dat is heel normaal en het hoeft niet altijd te betekenen dat je iets moet veranderen in je leven of loopbaan. Pas als het je belemmert of energie kost, is het goed om er iets mee te doen.’

Wat vind je het mooiste aan dit werk?

‘Het allermooiste vind ik het moment waarop ik zie dat het kwartje valt. Dat iemand ineens nieuwe inzichten krijgt. Dat is zo mooi. Ik hoef de problemen of vraagstukken van cliënten niet op te lossen. Ik loop gewoon mee, stel de juiste vragen en houd een spiegel voor. Mensen ontdekken zelf hun antwoorden. Dat is heel waardevol en bijzonder!

Tot slot: wat wil je vrouwen meegeven die twijfelen over hun werk of richting in het leven?

‘Mijn advies zou zijn: doe iets, blijf niet stilstaan. Neem je gevoel serieus.’